close
تبلیغات در اینترنت
مصطفی


 

هلا ای شیعیان اِبنُ الولا را سر بریدند

هُمای مَه لقای مُصطفی را سر بریدند

درعاشورا چه غوغایی به پا درکربلا بود

جواهر دانه ی آلِ عَبا را سر بریدند

زِ هفتاد و دو یاران، کُشته ها را پُشته کردند

همه شیرانِ دشتِ کربلا را سر بریدند

قساوتها نمودند از نبردِ نا برابر

جوانمردانِ نابِ «هَل اَتی» را سر بریدند

سُکانِ کشتیِ حق را به نامردی شکستند

به دریایِ تلاطم ناخدا را سر بریدند

پس از قطعِ دو دستانِ ابالفضل دلاور

پلیدان آن یلِ شیرِ خدا را سر بریدند

نه شرم از روی پیغمبر نمودند و نه قرآن

«خَلیلُ الله و روحُ اللهِ» ما را سر بریدند

به رویِ منبر پیغمبرِ خاتم خزیدند

شغالان ازقَضا «حُسنُ القَضا» را سر بریدند

سَرِ قرآنِ ناطق را به نامِ دین شکستند،

هلا «کَهفُ التُّقی، غَوثَ الوَری» را سربریدند

چنان بَراهلِ بیتِ پاکِ پیغمبرجفا رفت،

که اَرکانِ کَرَم، بحرِسخا را سربریدند

برای بُردَنِ انگشترِ سلطانِ دلها،

تمامِ غیرت و حُجبِ حَیا را سربریدند

لبِ تشنه خدایا از قفا با دشنه ای کُند،

زِ پیکر زاده ی «بَدرُالدُّجی» را سربریدند

خیانتها به نسلِ آدم از قومِ دَغا رفت

چنان آیینه ی داورنما را سر بریدند

پس از آن پیکرش را با سُتوران مُثله کردند

جوانمردی، شَرَف، صِدق وصفا را سر بریدند

عجب «ذِبحِ عظیمی» را خدا در نینوا کَرد

چو قرآن، در منای نینوا را سر بریدند

مهدوی



ادامه مطلب


برچسب ها : ذبح عظیم , شیعیان , ابن الولا , سر بریدند , جواهر دانه , آل عبا , مصطفی , عاشورا , غوغایی , کشته ها , پشته , شیران , دشت کربلا , قساوتها , جوانمردان , هَل اَتی , سکان , کشتی , شکستند , ناخدا ,
بازدید : 145
[ جمعه 31 شهريور 1396 ] [ 17:44 ] [ نویسنده : مهدوی ] | نظرات ()


اما پدر که نامِ خود از مصطفی گرفت

کامِ مرا به تربتِ کربُ بلا گرفت


بعد از زیارتی که نصیبش خدا نمود

نامم غلامِ رضا کرد و هدیه را گرفت


در گوشِ راست اذان و به چپ اقامه گفت

جان و دلم زِ راز و نیازش صفا گرفت


در سجده ای دو مرتبه شکری جدا نمود

سوی خدا دو دستِ دعا بی ریا گرفت


روزی و رزقِ حلالِ خدا به من رساند

هرجا شفای دردِ مرا از خدا گرفت


طفلی بُدَم سه ساله زِ کامم زبان گشود

الفاظ و حرف و واژه زِ نایم صدا گرفت


با خود گرفت دستِ مرا و به روضه بُرد

در مسجد و حسینیه دَم با عزا گرفت


بی شیله پیله بود و رنجش خاطر نداشت

آنقدر ساده زیست که جنّت سرا گرفت


با مَشکِ اشکِ خود به حسین اقتدا نمود

قبضِ عبور صِراط از خدا دوتا گرفت


همواره راه علی(ع)رفت و مهدوی بماند

"عَهدِ" حضورِ ظهورش جدا گرفت


غلامرضا مهدوی آزاد- استهبان

22/1/96



ادامه مطلب


برچسب ها : پدر , مصطفی , تربت , غلامِ رضا , گوشِ راست , نیازش , سجده ای , دو دست , الفاظ , واژه , گاهی , روضه , مسجد , حسینیه , رنجش , شیله , آنقدر , مشک , اشک , صراط ,
بازدید : 202
[ جمعه 25 فروردين 1396 ] [ 12:3 ] [ نویسنده : مهدوی ] | نظرات ()



.: Weblog Themes By SlideTheme :.


  • فایل زون